Dzień trzeci – Wiatr

Kolejny dzień warsztatów upłynął pod hasłem wiatr. Podczas konferencji usyszeliśmy słowa z Pierwszej Księgi Królewskiej:

«Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!» A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały [szła] przed Panem; ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu. (1 Krl 19,11–13)

To właśnie w delikatnym powiewie Eliasz rozpoznał obecność Boga. Siła wiatru może kierować człowieka w różne strony. Warto pytać: co naprawdę jest pragnieniem mojego życia? i kto mnie w tym kierunku wypycha? Nie każdy wiatr, który odczuwamy, pochodzi od Boga. Dlatego tak ważne jest rozeznawanie – by pozwolić, aby to właśnie Boży wiatr napełniał nasze żagle. On nie zawsze objawia się w spektakularnych wydarzeniach, ale często w tym, co zwyczajne, ciche i pokorne.

Dzień warsztatowy wypełniła dalsza praca twórcza i modlitewna: muzyka, taniec, teatr, media, sport i sztuka krok po kroku przygotowywały się do finału. Wspólnota, zaangażowanie i Duch – cichy, ale mocny powiew – prowadziły wszystkich uczestników.

Wieczorem odbyły się osobne spotkania: młodzież miała czas na rozmowę i dzielenie się doświadczeniem, dorośli spotkali się we własnym gronie, a dla najmłodszych przygotowano kino. Całość zwieńczyła wspólna adoracja Pana Jezusa, w której każdy mógł w ciszy wsłuchać się w ten łagodny powiew Jego obecności.