Dzień piąty – Charyzmaty Ducha

Kolejny dzień warsztatów prowadził nas ku odkryciu, że nikt z nas nie żyje dla siebie. Słowa z Pierwszego Listu do Koryntian przypomniały, że każdy chrześcijanin obdarowany jest charyzmatami – wyjątkowymi darami, które Duch Święty daje dla dobra wspólnoty. Jesteśmy różnorodni, a ta różnorodność według Bożego zamysłu nie ma nas dzielić, lecz umacniać. Każdy potrzebuje drugiego człowieka, aby żyć pełnią Ducha. Duch Święty jest dany nie tylko dla umocnienia naszej natury, ale również po to, by pogłębiać relacje i budować wspólnotę.

Obraz statku pomógł nam lepiej zrozumieć tę prawdę. Grot żagla symbolizuje naszą ludzką naturę, która wyznacza podstawowy kierunek. Fok żagla, ostry i wrażliwy na wiatr, to dary nadzwyczajne – charyzmaty, które Duch Święty rozdziela dla Kościoła. Dzięki nim możemy precyzyjniej płynąć właściwą drogą, wspierając siebie nawzajem.

Padły też ważne słowa: każdy, kto żyje w stanie łaski uświęcającej, jest zaproszony, by prosić o charyzmaty. Są to dary darmo dane, nie dla własnej satysfakcji, lecz po to, aby służyć innym. Dlatego warto nie tylko o nie prosić, ale również odkrywać je i rozwijać. Duch Święty działa przez nas – w naszych gestach, słowach i codziennych postawach.

To właśnie wspólnota Kościoła jest miejscem, gdzie charyzmaty mogą się objawiać i wzrastać. Razem możemy uczyć się je przyjmować i nimi posługiwać, budując wspólnie jedność, w której każdy jest potrzebny.

Wieczorem, po intensywnej pracy warsztatowej, uczestnicy skupili się na ostatnich szlifach przed jutrzejszym finałem. Dzień zwieńczyło przepiękne nabożeństwo posłania, podczas którego odkrywaliśmy działanie Ducha Świętego przez sakramenty: chrztu, bierzmowania, małżeństwa i kapłaństwa. Był to czas modlitwy i wdzięczności, ale też umocnienia w świadomości, że każdy z nas został posłany, aby świadczyć i służyć we wspólnocie Kościoła.